Wszystko

Dermatologia

Gastroenterologia

Ginekologia

Laryngologia

Okulistyka

Pediatria

Urologia

Czy można wykryć raka stercza istotnego klinicznie w wieloparametrycznym rezonansie magnetycznym?


Wykrycie istotnego klinicznie raka stercza to trudne zadanie. Wykazano, że wieloparametryczny rezonans magnetyczny ułatwia zlokalizowanie raka i może pomóc w kierowaniu biopsją stercza. W pracy przeprowadzono przegląd literatury celem określenia skuteczności diagnostycznej wieloparametrycznego rezonansu magnetycznego (ang. mulitiparametric magnetic resonance imaging, mpMRI) w wykrywaniu istotnego klinicznie raka stercza. Przeszukano bazy The Pubmed, Embase i Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), zawierające prace opublikowane w okresie 01.01.2000-30.09.2014, z użyciem następujących haseł: „stercz lub rak stercza lub PSA lub sterczowy” oraz „MR lub NMR lub NMRI lub MRI lub rezonans magnetyczny lub ADC lub DWI lub DCE lub obrazowanie zależne od dyfuzji lub wieloparametryczny lub MRSI lub spektroskopia MR”. 2 recenzentów niezależnie oceniło 1729 rekordów.

 

Wybrano 12 artykułów. Mediana wieku chorych 62-65l lat (zakres 39-83 lat), mediana PSA 5.1-13.4 ng/ml (1.2-228 ng/ml) i Gleason score 6-10. Różne definicje klinicznie istotnego raka stercza opierały się na następujących parametrach: maksymalnej długości rdzenia raka i stopnia w skali Gleasona w biopsji, liczba dodatnich rdzeni i stężenia PSA. Wykrycie istotnego klinicznie raka stercza z zastosowaniem mpMRI wyniosło od 44% to 87% u mężczyzn niepoddawanych uprzednio biopsji. Ujemna wartość predykcyjna (NPV) dla wykluczenia istotnej choroby wyniosła 63% do 98%.

 

Podsumowując, z pomocą mMRI można wykryć istotnego klinicznie raka stercza u chorych niepoddanych biopsji i u mężczyzn z biopsją ujemną. NPV dla mMRI jest ważne dla klinicysty, ponieważ MRI może być stosowany dla wykluczenia choroby. Może to doprowadzić do zmniejszenia się liczby biopsji mappingowych lub celowanych u chorych z podwyższonym PSA.

 
 
opracował: dr n. med. Łukasz Zapała
źródło: Eur Urol. 2015 Feb 2. pii: S0302-2838(15)00036-6.

data publikacji: 12 marca 2015